Verdrag Kyoto


In het Kyoto verdrag kwamen industrielanden overeen de uitstoot van broeikasgassen - o.a. koolstofdioxide (CO2), methaan (CH4), lachgas (N2O ) en een aantal fluorverbindingen (CFK's, PFK's en zwavelhexafluoride (SF6)) - in de periode 2008-2012 met gemiddeld 5,2% te verminderen ten opzichte van het niveau in 1990.

De reductiepercentages verschillen van land tot land, afhankelijk van economische kracht, huidige uitstoot en bereidwilligheid tot aanpak van de CO2-uitstoot.
home - wat-is-cotwee - verdrag-kyoto

In het Kyoto-protocol werd vastgelegd dat de deelnemende landen ook een deel van hun reductie mogen omzetten in maatregelen in het buitenland. Sommige milieugunstige maatregelen zijn daar goedkoper uitvoerbaar dan in eigen land.

Landen kunnen ook emissierechten (uitstootrechten) van andere landen kopen om zo reductietekorten (en dus een overtreding van het verdrag) te vermijden. De bossen in eigen land mag men meetellen als reductie.

Nederland moet voor de voorziening van energie minder afhankelijk worden van andere landen, hoge prijzen en vervuilende brandstoffen. De energiezekerheid moet worden vergroot en er komt meer aandacht voor het verdienpotentieel op energiegebied. De Europese doelen voor een duurzame energievoorziening zijn leidend. Dit betekent 20% CO2-reductie en 14% duurzame energie in 2020. (bron: regeerakkoord 2010)

 

  

wat-is-cotwee